یه علامت سوال بزرگ!
خدایا به عادل بودنت شک ندارم به حکیم بودنت هم همینطور.
ولی چرا باید یکی رو طعمه ی شعله های آتیش کنی و بمیرانی
یکی رو با یه درد ناعلاج خانمانسوز از عزیزش جدا کنی
و یکی رو هم وقتی دیگه هیچ دغدغه ای براش نمی مونه در کمال راحتی جونشو می گیری؟
خدایا حکمتت چیه؟(یه علامت سوال بزرگ)
می دونم مرگ حق هر بنده ایه اما خدای من تنها یه خواهش ازت دارم و اون اینکه مرگی به ما عطا کن که تحملشو داشته باشیم...
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 22:5 به قلم مریم
|

