...!خیال آبی...

ای ستاره ای که پیش دیده ی منی

باورت نمی شود که در زمین،

هر کجا به هر که می رسی،

خنجری میان شت خود نهفته است!

شت هر شکوفه ی تبسمی،

خار جانگزای حیله ای شکفته است!

*

آنکه با تو می زند صلای مهر

جز به فکر غارت دل تو نیست!

گر چراغ روشنی به راه توست،

چشم گرگ جاودان گرسنه ایست!

*

ای ستاره،ای ستاره ی غریب!

ما اگر ز خاطر خدا نرفته ایم

س چرا به داد ما نمی رسد؟

ما صدای گریه مان به آسمان رسید

از خدا چرا صدا نمی رسد؟

فریدون مشیری 

.........................................................

راستی، هر چه صبورتر،زیباتر...گلهای قالی!