...!خیال آبی...

اگه یه بچه کنجکاو ازت بپرسه، "اون اول اول چه جوری خوندن و نوشتن یاد گرفتن" چی میگی؟

شاید بگی: خب اون اول با استفاده از کشیدن تصویر آدما با همدیگه ارتباط برقرار می کردن بعد یکی اومد و اتفاقی رو یه سنگ یه خطوطی کشید که شد خط میخی. اما...یه نگاه به قرآن بنداز:

"خداوند به انسان آنچه را که نمی دانست، آموخت." (علق/۵)

"و خداوند همه نام ها را به آدم آموخت." (بقره/۳۱)

خداوند اسما چیزها را به آدم آموخت بدین صورت که چیزها را نزد آدم حاضر کرد و به او اسم هر کدام در هر لغت و زبان را آموخت و به او توضیح داد که هر چیزی برای چه کاری مناسب است و چه منفعت و یا ضرری دارد و بر این اساس روشن کرد که آدم برای کدخدایی زمین و آباد کردن آن از فرشتگان سزاوارتر بود چون به او صنعت های گوناگون و کشت زمین و در آوردن آب از زمین و استخراج جواهر از معادن و قعر اقیانوسها آموخته شده بود ولی فرشتگان مطلع و قادر بر این امور نبودند.

"پروردگاری که (نوشتن با) قلم را یاد داد." (علق/۴)

این آیه صریحاً موضوع پیدایش خط را - که مهم ترین عوامل پیدایش تمدن به شمار می رود - به تعلیم خداوند نسبت می دهد که با ظهور اولین انسان بر روی زمین محقق می شود و نه تجربه شخصی انسانها در سیر زمان و یا اتفاق و تصادف.

نخستین واضع خط، آدم ابوالبشر (ع) بود، که خود از خداوند آموخته بود. وی نوشتن به زبانهای عربی و سریانی و تمام انواع آنها را ۳۰۰ سال پیش از فوتش بر لوحه های گلین وضع کرد. سپس لوحه ها را پخت. پس از ماجرای طوفان و غرق در زمین به هر قومی یکی از لوحه ها رسید که معیار خط و زبان آنها شد. پس اسماعیل فرزند ابراهیم (ع) بر نوشته عربی دست یافت.

"خداوند انسان را آفرید و به او بیان آموخت." (الرحمن/۴)

آیه فوق بیانگر این است که منشأ زبان ها و لغات گوناگون خداوند است که ابتدا به حضرت آدم آموخت و سپس او به فرزندانش تعلیم داد. بر این اساس نظر متداول در تاریخ نویسی های جدید که انسانها به تقلید از صداهای موجود در طبیعت و حیوانات و یا به هر صورت دیگر، واژه ها و زبان را ابداع کردند، مردود است.

"و آهن را فروفرستادیم که در آن نیرویی سخت و سودمندی هایی برای مردم است." (حدید/۲۵)

خداوند با این آیه خبر می دهد که او خود، آهن را فروفرستاد و در روایت نیز آمده است که خداوند همراه با آدم، سندان و پتک و انبر را از آسمان فرود آورد و این امر صحیحی است که گریزی از آن نیست چرا که برای کسی از ما انسان ها مقدور نبود ابزار و دیگر اشیا آهنی را بسازد مگر آن که پیش تر آلاتی آهنی وجود می داشت و گار به عقب برگردیم بالاخره به ابزاری می رسیم که مصنوع خداوند بوده است.

"آیا ندیدند که برای آنان از آن چه دستمان برسازد، چارپایانی آفریده ایم که ایشان دارای آن هستند و آنها را رام ایشان گردانده ایم، لذا هم مرکوبشان از آنهاست و هم از آن می خورند." (یس/۷۴-۷۲)

بر این اساس، این ادعا که حیوانات به مرور ایام و بر اساس تصادف و یا تجربه انسانها، رام انسان ها شدند بی اساس است.

" ای فرزندان آدم! به راستی که برای شما لباسی پدید آوردیم که هم عورت شما را می پوشاند و هم مایه تحمل است." (اعراف/۲۶)

پس از هبوط آدم و حوا از بهشت، در حالی که عریان بودند، جبرئیل پنبه آورد به آدم نساجی و به حوا خیاطی را آموخت تا برای خویش لباس فراهم کنند.